witwassen

Witwassen bij ING: regel 15 pinapparaten en het wassen kan beginnen

Witwassen is een heel complex iets waar je veel kennis voor moet hebben wil je het goed kunnen uitvoeren, toch? Nou nee, bleek na afloop van de ING-affaire; je hebt alleen een beetje creativiteit en een slapende Know Your Customer (KYC)-afdeling bij een bank nodig om miljoenen wit te wassen. Om precies te zijn: om 18.750 euro per dag wit te wassen. Hoe zit dat?

We gaan even specifiek inzoomen op een onderdeel van de casus, waarbij ING voor 775 miljoen euro moest schikken, die misschien wel het meest uit het oog springt. Een Surinaamse handelaar in bouwmaterialen wordt verdacht van ondergronds bankieren en witwassen voor derden, op basis van transacties die eind 2015 werden ontdekt. De onderneming, een eenmanszaak, was toen al twee jaar bezig om zwart geld een wat lichter kleurtje te geven. In die twee jaar is het de bank van de Surinaamse steenschuivers nooit opgevallen.

Vijftien pinautomaten

De onderneming schafte in 2013 vijftien pinautomaten aan en deze werden vrolijk aangesloten op de rekening, volgens de aanvraag om klanten in Nederland te kunnen laten betalen met de pin. Tot dusver niets geks, ondanks het feit dat de bouwers uit Zuid-Amerika helemaal geen activiteiten hadden in ons kikkerlandje. In werkelijkheid bleek het een soort illegale bank in Suriname, waar klanten konden pinnen om een contant bedrag terug te krijgen. Het witwassen was begonnen.

Wil je elke dag in minder dan 5 minuten op de hoogte zijn van het financiële nieuws? Schrijf je dan in voor onze nieuwsbrief!

Dat legde de Surinamers geen windeieren. In de twee jaar tijd dat ze aangesloten waren bij ING wisten ze negen miljoen euro door de wasmachine te halen, omgerekend zo’n 20.000 euro per werkdag van de bank. Al die tijd was het bedrijf een eenmanszaak, dus de prijs voor hoogste omzet voor een eenmanszaak óoit hebben ze binnen. En dat met vijftien pinterminals, afgeleverd in Suriname, maar bedoeld voor de Nederlandse markt. Niet verdacht verder.

De casus zet de boete die ING ontving in het witwasschandaal in een interessant perspectief. Het betreft hier geen slapende medewerker, maar een volledige afdeling die systematisch meldingen van hun eigen transactie monitoring system negeerde. Niet de enige casus trouwens die eruit springt, er was ook nog een bedrijf op Curacao dat in 4 jaar tijd 150.000.000 euro bijgeschreven kreeg via creditcards. ING vond het niet verdacht en er bleek achteraf niet eens gekeken te zijn wie de ondernemer áchter het bedrijf was; blijkbaar een failliet persoon.

Lees hier het verslag over het strafrechtelijk onderzoek van het Openbaar Ministerie naar ING.

Joran-Lars

Reageren