Italië dan toch eindelijk op de knietjes voor Europese bazen

Je hebt koppig, koppiger, koppigst. En dan krijg je Italië. Al lang zijn de Europese Unie en de laarsvormige staat tegen elkaar aan het vechten om de Italiaanse begroting op orde te krijgen. De Europese Unie voerde veel druk uit op de Italianen om de begroting aan te passen en nu lijken ze het gevecht toch echt te gaan winnen. Maar waarom moest de begroting aangepast worden? En waarom zijn die Italianen zo koppig?

Iedere lidstaat in de Europese Unie heeft zich te houden aan bepaalde regels op economisch gebied. Hieronder vallen ook de regels wat betreft de begrotingstekorten en totale schuldenpercentages. Simpel gezegd: de staatsschuld mag ten opzichte van het nationaal product (al het inkomen in een land, ook bbp genoemd) niet meer dan 60% zijn. Als al het inkomen in een land dus 1000 miljard is, mag jij niet meer dan 600 miljard staatsschuld hebben. Als dit boven de grens van die 60% komt, moet je als lidstaat ieder jaar zorgen dat dat minder wordt, onder streng toeziend oog van de EU. Doe je dit niet, volgen er boetes.

Bezuinigen pannenkoek!

Italië heeft een staatsschuld van meer dan 130%, en zit dus erg ver over de grens van 60% heen. De EU zit dus dicht op elke uitgave die Italië doet en legt ook beperkingen op die ze mogelijk niet leuk vinden, maar wel nodig zijn. Dat betekent onder andere bezuinigen en dat vindt niemand leuk.

Bezuinigen, che cosa? In plaats van bezuinigen en het begrotingstekort (meer uitgaven dan inkomsten) om te zetten in een begrotingsoverschot (meer inkomsten dan uitgaven) kwam de regering met een begroting dat weer een begrotingstekort van 2,4% voorspelde. Op dat moment was de EU het zat.

Hierdoor ontstond een machtsstrijd tussen de Europese Unie en de Italiaanse regering. De Europese Unie dreigde met boetes als er snel niet iets gedaan zou worden aan die begroting. De plannen om de pensioenleeftijd te verlagen en het basisinkomen in te voeren moesten van de baan om op een overschot uit te komen. Italië, weigerde dit en vond het dreigen met boetes respectloos.

Endgame

Uiteindelijk lijkt die concrete dreiging toch geholpen te helpen, want Italië buigt nu toch. Ze gaan kijken naar hoe ze de begroting aan kunnen passen en wachten nog op kostenanalyses van de uitgaven die ze eigenlijk zouden willen doen, om daar misschien positief verrast te worden. Maar in grote lijnen is het duidelijk: 1-0 voor Juncker en Co.

Afbeelding door Robert Veres, via Flickr (CC-BY 2.0)

Max van Hasenbroek

Flink bezeten door het aandeel SNAP en wacht eigenlijk tot Snapchat failliet gaat zodat hij eindelijk kan zeggen: 'ik zei het toch.' Verder wacht hij op beurscrashes zodat hij weer 'lekker bij kan kopen'.

Reageren