SERIE | Beleggen: de strategieën van miljardairs

Wij hebben allemaal op zijn minst een vaag idee wat het woord beleggen inhoudt. Iedere maandag besteden wij op De Geldpers in een serie artikelen aandacht aan dit onderwerp. Alles wat van belang is zal hierin voorbij komen: van opties tot short selling tot obligaties. Voor de leek nu nog een willekeurige verzameling woorden, maar na het lezen van deze serie een piece of cake.

In deel 1 legden wij uit wat aandelen zijn en of beleggen iets voor jou is. Deel 2 ging in op hoe en waar jij kunt beleggen en in deel 3 gingen wij dieper in op de verschillende beleggingsproducten. In het vorige deel was het tijd om meer te weten komen over de plek waar effecten worden verhandeld: de beurs. Nu kijken we naar de strategieën van twee van de succesvolste beleggers aller tijden: Warren Buffett en George Soros.

Ze worden gezien als de beste in hun vak en horen daarmee zeker thuis in het rijtje van meest succesvolle beleggers aller tijden. Allebei komen ze niet uit een omgeving waardoor ze konden starten met ‘een kleine lening van een miljoen dollar’ zoals sommige zakenmannen. Toch zijn ze er allebei in geslaagd om tientallen miljarden aan kapitaal bij elkaar te beleggen. Hun rendement over de afgelopen veertig jaar is meer dan 20% per jaar. Buffett en Soros zijn het bewijs dat er niet een uitgestippelde weg naar succesvol beleggen bestaat; ze bereikten hun succes met strategieën die totaal niet op elkaar lijken.

Disclaimer: dit is geen beleggingsadvies, dit dient enkel om meer inzicht te geven in hoe je kunt beleggen.

Het geduld van miljardair Buffett

Er zijn hele boeken gewijd aan het succes van Warren Buffet en ook hoe je zelf als het ‘orakel van Omaha’ moet beleggen. De man heeft zelfs fans die iedere stap die hij zet proberen te kopiëren. Hij is immers 81,9 miljard dollar waard. Buffett’s stijl komt neer op value investing, het soort investeren in bedrijven waarvan je denkt dat ze meer waard zijn dan de koers laat zien. Deze bedrijven zijn boventgemiddeld winstgevend maar worden niet zo hoog gewaardeerd op de beurs. Het is een strategie waar veel onderzoek en geduld aan te pas komt.

 

Warren Buffer miljardair beleggen
Warren Buffett

Het bekendste voorbeeld van Buffett’s investeringen is toen hij in de jaren 80 voor meer dan een miljard dollar in Coca-Cola investeerde. Het merk deed het op dat moment allesbehalve goed op de beurs. Buffet vond het echter een sterk bedrijf met een goed product. Al was het maar omdat hij zelf flesjes cola doorverkocht als kind. Buffet kreeg naar eigen zeggen toen al door hoeveel potentie de maker van het zwarte drankje had.

Ook voldeed het aan zijn gouden regel: de winsten van Coca-Cola waren hoger dan de beurs liet zien in de waarde van de aandelen. Hij werd met zijn investering de grootste individuele aandeelhouder van het bedrijf; hij heeft maar liefst 400 miljoen aandelen. Inmiddels zijn de aandelen Coca-Cola die hij ooit kocht voor iets meer dan een miljard dollar bijna twintig keer zoveel waard, op dit moment meer dan 18 miljard dollar.

Dat doet hij natuurlijk niet op persoonlijke titel; hij is groot aandeelhouder (met 36%) en voorzitter van Berkshire Hathaway. De belangrijkste sectoren waar het in investeert zijn verzekeringen, elektriciteit, gas en spoorwegen. Buffett’s bedrijf is op dit moment 425 miljard dollar waard op de beurs. De makkelijkste – en zeer prijzige – manier om te beleggen als Buffett is eigenlijk investeren in Buffett zelf.

De snelle winsten van Soros

George Soros’ stijl is op snelle successen gemunt. Hij zet grote bedragen in op het stijgen dan wel dalen van beurskoersen. Door de hoge hefboom die bij dat soort beleggingen wordt gebruikt kon hij gigantische winsten boeken. Zijn strategie heet reflextivity. Soros gaat niet uit van de waarde van een product maar de grilligheid van de mensen die investeren.

Beleggers hebben invloed op de markt en het irrationele gedrag van de belegger zorgt voor stijgingen en dalingen. Dat is wanneer de mogelijkheden om succesvol te investeren zich aandienen. Naast een uniek instinct om – meestal – de juiste beslissingen te maken. zit er achter zijn investeringen heel veel marktanalyse. Het zogenoemde macro-economisch analyseren. Heel simpel verwoord: je kijkt hierbij naar het gedrag van de hele economie, niet alleen een aandeel of een bepaalde beurs.

George Soros miljardair beleggen
George Soros. Bron: Niccolò Caranti

Soros staat bekend als de man die het voor elkaar kreeg de Bank of England te ‘slopen’. Hij investeert onder andere in valuta en leende in 1992 miljarden Britse ponden. Hij wist dat het een crash zou veroorzaken dus liet hij ze omwisselen naar Duitse marken. Vervolgens betaalde hij zijn ponden terug toen de waarde van de pond was ingestort. Door het verschil tussen de koers van de mark en de pond had hij in een handelsdag een miljard dollar verdiend.

Dat deed hij via zijn Quantum Group of Funds, een collectie hedgefondsen. In 2011 besloot hij – om niet aan bepaalde financiële regels te voldoen – alle investeerders buiten zijn eigen familie af te stoten en terug te betalen. Op dat moment werd het een fonds enkel voor het kapitaal van de Soros familie, zo’n 24,5 miljard dollar.

Ook zij verliezen

Dit zijn de extreme gevallen en tenzij je echt miljardair wil worden heb je geen rendement van 20+ procent per jaar nodig. Zoals wij in deel 1 zeiden: beleggen brengt altijd een risico met zich mee. Hoe succesvol beide heren ook zijn, weet dat zij ook hele dure en verkeerde keuzes hebben gemaakt. Buffett’s Berkshire Hathaway was namelijk helemaal niet zo’n goede aankoop.

Het was geen koele beslissing maar een aankoop die neerkomt op financiële wraak. Het was een verliesgevende textielproducent, Buffett had gehoopt op winst maar het bedrijf bleef maar om meer investeringen vragen. Dus kocht hij nog meer aandelen voor een meerderheidsbelang en ontsloeg de leiding. Hij zou het uiteindelijk omdopen tot het succesvolle investeringsmaatschappij die het nu is. Volgens Buffett zelf heeft dat grapje hem 200 miljard (in huidige) dollars gekost.

Soros was een van de verliezers van de fameuze internetbubbel van eind jaren 90. Hij zette te vroeg in een op een crash maar de koers bleef maar stijgen, uiteindelijk verloor hij daarmee 700 miljoen dollar.  Vervolgens deed hij het tegenovergestelde; hij kocht groot in met de verwachting dat de koers zou stijgen. Toen de zeepbel uit elkaar spatte was hij maar liefst 3 miljard armer. Kortom: het laat zien dat beleggen een proces van vallen en opstaan is. Er is niet een manier om het succesvol te doen en zelfs de meesters van het beleggen gaan hard op hun bek.

Dit was het laatste artikel van onze serie over beleggen. Heb je er iets van opgestoken of heb je nog vragen, laat het ons weten! 

Rayen Rudrasingh